حدیثی از پیامبر به زبان لکی

1- پیامبر (ص) : قالَ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ… اِذا قالَ الْعَبْدُ: «بِسمِ اللّه‏ِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ» قالَ اللّه‏ُ ـ جَلَّ جَلالُهُ ـ : بَدَاَ عَبْدى بِاسمى، وَ حَقٌّ عَلَىَّ اَنْ اُتـَمِّمَ لَهُ اُمورَهُ و اُبارِكَ لَهُ فى اَحْوالِهِ؛(عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 269، ح 59 . )

خداوند فرمود: «… هرگاه بنده بگوید: بسم اللّه‏ الرحمن الرحیم، خداى متعال مى‏گوید: بنده من با نام من آغاز كرد. بر من است كه كارهایش را به انجام رسانم و او را در همه حال، بركت دهم».

خُودا وِتیَه سئ : «... هَنئ بَنِئ بُوشئ «بسم الله الرحمن الرحیم» ، خودا مُوشئ : «ئه ی بَنَه مِ وه نُم مِنا تُرکیایا ، ؤ ها مِل مِنِئر گِ کارَلئ بارمئ اِرا و هَأر هات بارمئ.»»

2- پیامبر (ص) : اَحِبُّو الْمَعْروفَ وَ اَهْلَهُ فَوَالَّذى نَفْسى بِیَدِهِ اِنَّ الْبَرَكَةَ وَ الْعافیَةَ مَعَهُما؛(كنز العمّال، ح . 15974.) نیكى و نیكوكاران را دوست بدارید. سوگند به آن كه جانم به دست اوست، بركت و تندرستى، با نیكى و نیكوكاران است.

هَم خُویی ؤ هَم کِئ تن خُوتُن دُوس داشتُو ، گِ قَسَم ئه ر آؤه گِ گیونِم ها دَسیآ بِرَکَت ؤ آزای هائه رد خُویی ؤ کِئ تن خُووَئل.